ไมท์ตี้ ครอบครัวอาคาร 28

27.3.2553 07:12 น. ด้านตะวันออกอาคาร 28 คลอดลูกรุ่นมูมู่

พฤษภาคม 2552 ไมท์ตี้แม่แชมป์ผ่านการหยอดยาrevolution หลอดที่ 2 ขนขึ้น 75% แต่ก่อนนี้แผลพอๆกับแชมป์เลย ที่หน้าเลือดซิบๆเพราะเกา

กินช้าวประจำจุดอาคาร 36 เดินตามไปเป็นเพื่อนเซ็นชื่อที่อาคาร 2 ทุกเช้า น้ำใจเท่าที่ไมท์ตี้จะรู้จักและแสดงออกมาได้

11 ก.พ.2553 ไมท์ตกลงไปในสระของสวนหย่อมข้างๆศาลพระพิฆเนศอาคารอุตฯ  แม่บ้านบอกว่าน่าจะแช่อยู่ในน้ำตั้งแต่ตี5 จึงช่วยกันเอาไม้ดันก้นกับเราจับ2ขาหน้าไมท์ลากขึ้นมา  ช่องคลอดบวมมีเลือดออก เพิ่งคลอดลูกได้ 1 เดือนกับ17 วัน ตอนนั้น  6:30น. เย็นหมอชัยนะรินทร์ฉีดยาฆ่าเชื้อและให้ซื้อไทรีนอลกินหลังอาหาร 1 เม็ดเช้า เย็น 5 วัน สภาพดีเป็นปกติ

1.3.2553 ไมท์ตี้หายไปเป็นวันที่ 2 ปกติเช้าและเย็นจะเอาข้าวให้กินที่อาคาร 28 ที่ห้องโถงชั้นล่าง นักศึกษามาใช้อินเทอร์เน็ตที่นี่ ภาพที่อุ่นใจคือภาพของไมท์ตี้นอนบนโต๊ะกลางห้องโถง ส่วนนักศึกษานั่งทำงาน บางที่ต้องไปปลุกเพราะไมท์ตี้หลับสนิท ที่ที่คิดว่าปลอดภัยที่สุดกลับมีอันตรายที่สุดอย่างนั้นหรือ มีข่าวว่าคณบดีคณะครุศาสตร์พูดถึงว่าให้ช่วยกันดูหมาที่คณะ ก็มีตัวนี้ตัวเดียวนั่นแหละ เมตตาธรรมมีหรือเปล่านะ ต้นเดือนมีนาคมนี้ครบกำหนดหยอดยา advocate หลอดที่ 2 แล้ว ผลของการหยอดยาหลอดที่ 1 ขนขึ้นดีมาก ไม่รู้จะเจอกันอีกไหม สวัสดีไมท์ตี้ ขอให้ปลอดภัยนะ

ทุกอย่างอร่อยหมด กินเก่งมาก ดูวิดีโอ 9 วินาทีต่อไปนี้ 30สค.2552 06:32 น.

7 พ.ย.2553 คลอดลูก 8 ตัว ที่ใต้ท้องรถของนก คงมาขอให้ช่วยเพราะนอนอยู่กับหินและทราย พี่หนุ่ย นกหาเสื้อ  ไม้มาทำคอกกันหลังอาคาร28 คอกนี้แก้วเลี้ยง 1 ตัวชื่อมูมู่

ต้นเดือนธันวาคม 2554 ไดัรับแจ้งว่าพบร่างไมท์หลังอาคาร3 บ่าย 3 สภาพมีคารบสีขาวที่ปาก ตัวยังไม่แข็ง ได้เปลี่ยนภพสำหรับความยากลำบากในภพนี้สิ้นสุดลงเสียที  นับแต่เกิดมาตอนฤดูหนาวปี2550 จะขอเข้ากลุ่มหอบานชื่นประมาณ 4 เดือนก็ถูกไล่กัดให้ออกไป  เป็นขี้เรื้อนและมีตุ่มขึ้นทั้งตัว  ขนล่วง  มีกลิ่นเหม็น  ส่งเสียงร้องเวลาเกาแผล อยู่ที่อาคาร28  เมื่อไฮโซแม่ลูกมาอยู่  ไมท์ถูกไล่กัด  ต้องหลบหนีไปอาคาร36  30  2

ย่น
ลูกไมท์น้องมูมู่เกิด 7 พ.ย.2553 เป็นขี้เรื้อนเหมือนแชมป์  หน้าเฟะเหมือนกัน  แต่นี่จะบวมมากกว่าเพราะไม่ยอมให้จับ

23 เมษายน 2554 พบย่นวิ่งมาที่จอดรถเมล์หน้ารร.สาธิต  ตาที่บวมยุบลง  มีเลือดซึมตามผิวหนัง  กินซากนกพิราบอย่างหิวโหย  ไมท์ตี้วิ่งไปหา  แสดงว่าตลอด 9 วันที่หายไปไมท์ตี้เลี้ยงย่น เราแทงบัญชีสูญไปแล้ว  นี่เป็นความรักของแม่กับลูก  หยดยาแอดโวเคตให้ ได้ผลแผลยุบลง  ขนขึ้น

แชมป์
รูปนี้ถ่ายก่อนหายตัวไปในวันที่ 2 พ.ค.2554 นี่เป็นคำตอบว่า  ทำไมถึงหยดยาดูแลกัน  จากสภาพย่นในรูปข้างบนที่แชมป์เคยเป็น  จนมาเป็นปกติในรูปนี้ไง  เหมือนเสก  แต่ไม่ใช่  ก็แค่แบ่งปันกัน

แชมป์

ถ่ายที่อาคาร 7 คหกรรม หนักใจ ขาซ้ายหลังบวม เลือดซึม เดิน 3 ขากระเผก ก่อนหน้านี้หยอดadvocate ระหว่างคอกับขาคู่หน้า ขนขึ้นเฉพาะต้นคอ ยาไปไม่ถึงแผลที่ขา แต่เชื่อไหม แผลอย่างนี้ หมอสุกัญญารักษาหาย ฉีดยาทุกสัปดาห์

19.4.2553 เริ่มเข็มที่ 1 ไปหาหมอไม่ยอมเดินต้องจูง 2 ขาหน้าและดันก้น หมอให้กินยาปฏิชีวนะสีเขียวอ่อน-เขียวแก่หลังอาหารเช้าและเย็น

23.4.2553 ขาซ้ายหลังบวมลดลง วิ่งได้ 4 ขา เลือดซึมลดลง

26.4.2553 เข็มที่ 2 ตุ่มๆลดลง แผลแฉะแห้งกว่า 70%

03.5.2553 เข็มที่ 3 ครั้งนี้ไปพบตัวที่อาคารอุตฯตอนเย็น หนีไม่ยอมให้จับ เอามูมู่เป็นตัวล่อ เวชชัยตะครุบคอ กินยาปฏิชีวนะสีเขียวอ่อน-เขียวแก่หลังอาหารเช้าและเย็น แชมป์ร้องเจ็บ แต่ก็เอาขึ้นรถยนต์ได้ หมอให้ทายาที่แผล 3 วันครั้ง เพิ่มอีก 10 เม็ดรวมของเก่า จึงต้องกินยาทั้งหมดอีก 7 วัน พากลับมาที่อาคาร 7 19:00น.ไปให้ข้าวมีรอยเขี้ยวถูกกัดที่สะโพกซ้าย และไม่กินข้าว ท่าทางกลัวด็อกแด็ก

10.5.2553 เข็มที่ 4 วันนี้ฝนตกหนักเพิ่งหยุด พบที่อาคาร7 ถือโซ่แอบไม่ให้เห็น ชมว่าเก่งมาก จูงเดินมาที่รถยนต์ เวชชัยอุ้มขึ้นรถ อยู่บนรถต้องเอามือลูบปลอบตลอดทาง เราจูงเดินเข้าไปที่คลีนิค ยอมเดิน 70% แต่พอถึงบันไดต้องดันก้น วันนี้ดียืนนิ่งให้หมอฉีดยา

21.5.2553 เข็มที่ 5 อัศจรรย์จูงเดินไปหาหมอได้เอง แต่ต้องชมว่าเก่ง ขาหลังขวายังมีเลือดซึม

28.5.2553 เข็มที่ 6 พบตัวที่อาคาร 28 อยู่กับด็อกแด็ก ขนขึ้นเกือบ 80%

08.6.2553 เข็มที่ 7 น้ำหนัก 21 กก. ที่ขายังมีแผลอีกนิดหน่อย

25.6.2553 เข็มที่ 8

ขนเริ่มร่วงอีก

6.1.2554 เข็มที่ 1 13.1.2554 เข็มที่ 2 20.1.2554 เข็มที่ 3 27.1.2554 เข็มที่ 4 5.2.2554 เข็มที่ 5

14.2.2554 เข็มที่ 6 21.2.2554 เข็มที่ 7 28.2.2554 เข็มที่ 8 9.3.2554 เข็มที่ 9 22.3.2554 เข็มที่ 10

นัดครั้งต่อไปอีก 2 อาทิตย์ 25.3.2554 ไม่เห็นตอนให้ข้าวเช้า

2.5.2554 ไม่เห็นแชมป์อีกเลยขอผลบุญกุศลส่งถึงแชมป์ให้มีความสุขด้วยเถิด

2 รูปนี้ตัวเดียวกัน ช่วยกันรักษา 3 คน พี่หนุ่ย นก เรา

เดินตามแม่ไมท์ตี้ ร้องไปทั่วมหาวิทยาลัยเพราะเจ็บแผล บางคนรังเกียจ ก็เข้าใจได้เพราะแผลเฟะซะขนาดนั้น

อารมณ์ดีคือยกเท้าเตะ ดูจากวิดีโอ 2 เรื่่องนี้ ถ่ายหน้าอาคารคหกรรมศาสตร์ 12.08.2553

มาริโอ

8.5.2553 บ้านหลังที่ 4 ป้าหนุ่ยทำรั้วให้

เลื่อนไปดูรูปแรก นี่เป็นมาริโอตัวเดียวกัน

23.ต.ค.2552 บ้านหลังที่ 2 หมอชัยนะรินทร์ ฉีดยาให้

สั่งทำที่ร้านยงเกียรติตรงตลาดใหญ่ ที่มาของรูปทรงมาจากที่นั่งเหล็กเป็นชิงช้าที่อาคาร 7, 4500 บาท

27 ต.ค. 2552ทำเพิ่มใส่เหล็กที่พื้นให้ช่องถี่ขึ้น 1,200 บาท เหมือนจะได้ช่วยเหลือกัน จึงได้เงินมาก้อนหนึ่งเป็นค่าสอนเสาร์-อาทิตย์พอดี เป็นช่วงจังหวะเวลาที่ไม่อาจบอกได้ สำหรับมาริโอ จะมีอะไรเข้ามาช่วยแก้ปัญหายามคับขันเสมอ

ไว้ใจมากขึ้น ยอมให้ลูบหัว

กับเสื้อหนาวตัวแรก ป้าหนุ่ยให้ ยิ้มเปิดเผย เขี้ยวขาวคม ชุลีบอกว่าต้องระวังเพราะตอนอยู่บ้านเดิมดุเอาเรื่อง

แผลที่สะโพกเป็นวงแคบลง

แผลที่ขาหลังตื้นขึ้น จากเดิมเป็นแอ่งลึกกว้าง

แววตาที่ฝากชีวิตไว้

เอากล่องกระดาษมารองเพราะป้าหนุ่ยบอกว่าขาตกร่อง กว่าจะยกขึ้นมาลำบาก เพราะกลัวเขากัด

ปัญหามาแล้ว พี่หนุ่ยปรึกษาว่าเปิดเรียนทำอย่างไรดี เพราะร้องเสียงดัง รบกวน เราอยากให้ตามแอ๋วเอาไปไว้ที่บ้านเพราะทำกรงให้ แต่หมดหวังเพราะแม้แต่จะให้มาช่วยจับฉีดยา แอ๋วยังบอกว่าให้คนอื่นจับไปก่อน

ชุดรูปภาพล้อเลื่อนประดิษฐ์ด้วยผู้มีเมตตา ใช้วัสดุในบ้านเรา ปรึกษาคุณประโยชน์แล้วว่าทำได้ จะลองทำดู เผื่อจะยกตัวได้ ไม่เป็นแผลกดทับจากฉี่ที่เลอะ ทำแล้ว 800 บาท แต่ยังไม่ได้ลองใช้

http://topicstock.pantip.com/jatujak/topicstock/2007/10/J5947903/J5947903.html [2552, ตุลาคม 22]. จาก suramouth@hotmail.com เบอร์ติดต่อ 0867743914 (ฉัตร)




คลิปหมาพิการวิ่งได้เมื่อใช้เครื่องช่วย
1. ดูรูปข้างล่าง คลิก https://www.facebook.com/Kleenex/videos/10152914964103199/

2.  ดูรูปข้างล่าง คลิก https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=861305283953717&id=194640613953524

ชุดรูปภาพกรงสำหรับหมาอัมพาตที่ค้นมา เพื่อจะเอาไปสั่งทำให้ใหญ่ขึ้นแทนกรงสีชมพู
ศุกร์ 23.10.2552 ไปสั่งที่ร้านขายชุดชิงช้าสนามใกล้ร้านคุณแหม่มตรงตลาดใหญ่ มัดจำ 2,000บาท จากราคาเต็ม 4,500 บาท บอกว่าขอรับ26.10.2552

พบกันครั้งแรก
พฤหัสบดี 8.10.2552 นกโทร.มาประมาณ 11:00น.บอกว่ามีหมาลากขาเดินเข้าไปหลบในห้องน้ำด้านทิศตะวันตกของอาคารค 28 พอดีวันนี้เรากลับจากพาป้ามัยกับมืดหมาน้อยบ้านอธิการ ไปหาหมอสุกัญญา เพราะคันทั้งตัวเป็นเหา กับจะไปดูเกรซึ่งถูกรถชน ซึ่งพี่หนุ่ยเอาไปรักษาที่อาคาร 7 จึงแวะไปดู พบหมาตัวผู้ขนรุงรังเหมือนหูกาง แต่ตัวนี้รุงรังมากกว่า มีขี้ตาแฉะ กลิ่นฉุน เวชชัยเคยพบตอนเช้าที่อาคาร 1 และเป็นตัวที่ลุงป่องตามหาเพื่อเอาขนมปังทาเนยให้กิน ลุงป่องบอกว่าถูกรถชนตกน้ำสระน้ำเกษตร ตอนที่อาจารย์คนนี้ถอยรถออกจากบ้านพักบริเวณโค้งบ้านนักการทางทิศตะวันออกของสาขาเกษตรและสิ่งแวดล้อม มีคนไปอุ้มขึ้นมาจากสระน้ำประมาณ 2 แล้ว นี่คงจะออกมาจากบ้าน ลากขามาตามถนนจนถึงตอาคาร เพราะพี่ป่องไม่อยู่ 3 วัน อาจจะไม่ได้กินอะไร

นึกถึงอาจารย์กฤษดา เพราะเวชชัยบอกว่าเมื่อคืนเป็นพุธ 7.10.2552 มาตรวจเวร ได้คุยเรื่องหลวงพ่อปราโมทย์กัน จึงคิดว่าอาจารย์คงมีธรรมอยู่มาก ประกอบกับอาจารย์สอนสัตวบาลและเคยช่วยหมาของแก้ว จึงโทร.ขอความช่วยเหลือ อาจารย์มีธรรมจริงๆ ทั้งๆที่ใกล้เที่ยงแล้ว ได้มาดูให้ อาจารย์บอกว่าสภาพยังดี จมูกยังชื้น แต่สัปดาห์หน้าจะทรุด คำถามว่าจะทำอย่างไรดี เราบอกแก้วว่าขอขังไว้ในห้องน้ำหญิงก่อน 1 ชั่วโมง ไปกินข้าวกันก่อน

ขอความช่วยเหลือพี่หนุ่ย เรากับต้อมขอใช้รถพี่หนุ่ยไปซื้อกรงสีชมพูที่ชาติชายฟาร์มติดราคา 1,000 บาท เขาบอกราคาลดเหลือ 900 บาท
บ่ายมาดูที่ห้องน้ำ ปรากฏว่าไปหลบที่ห้องน้ำชาย จึงเอากรงไปวาง แล้วบอกว่าให้เข้ากรงจะได้ไม่ถูกทำร้าย ปรากฏว่าเขากระเถิบตัวคลานมาเข้ากรงเอง เราเลยบอกเขาว่ายังไงก็จะช่วยนะ จึงเอากรงมาไว้ที่ซอกบันได เพราะมีคนจะใช้ห้องน้ำ รออาจารย์กฤษดาไปเอารถปิกอัพส่วนตัวมากับนักศึกษาสัตวบาลชาย 2 คน ไปปศุสัตว์จังหวัดติดกับรร.เทศบาลตรงตลาดใหญ่ เพราะอาจารย์อยากให้เอกซเรย์ เราไปที่บ้านเจ้าของชื่อแอ๋วเป็นนักการที่หอประชุมใหญ่ แต่ไม่พบ เพราะอยากให้มาช่วยจับ

ที่ปศุสัตว์จังหวัด คลีนิครักษาสัตว์อยู่ด้านหลัง หมอผู้หญิงให้ผู้ช่วยเอาเชือกฟางมัดปาก ฉีดยาบำรุง ยาพยาธิ ยาขี้เรื้อน ยาฆ่าเชื้อแบคทีเรีย ให้ยาและเข็มมาฉีดต่ออีก 3 เข็ม กับทิงเจอร์ 1 ขวดใหญ่ เราใช้ยาม่วงแทน หมอกรุณามากไม่คิดค่าบริการ

16:00น. อาจารย์กฤษดาพากลับมาที่อาคาร7 เพราะขออนุญาตพี่หนุ่ยซึ่งไปทำฟัน

พฤหัสบดี 8.10.2552 ตอนเย็นอาจารย์กฤษดากับนักศึกษา 1 คนฉีดยาให้เป็นเข็มที่ 2 วันรุ่งขึ้นอาจารย์ไปราชการ

ศุกร์ 9.10.2552 ตอนเย็น ขอให้มะกับสาครพาไปส่งที่ร้านหมอสมชาติตรงตลาดน้อย เพื่อฉีดยาเข็มที่ 3 หมอให้ใส่ดาวเทียม แต่ไม่ได้ใส่เพราะกรงเล็ก

อาทิตย์ 11.10.2552 หมอชัยนะรินทร์ฉีดยาเข็มที่ 4 เข็มสุดท้าย ต้อมกับเราช่วยกันเอาปากครอบไว้ เพราะแข็งแรงมากขึ้น จะกัดแล้ว แอ๋วไม่เคยมาดูเลย
รูปภาพชุดนี้ถ่ายเมื่อวันจันทร์ 12.10.2552 ที่อาคาร 7 ตึกคหกรรมศาสตร์



บ้านหลังแรกซื้อที่ชาติชายฟาร์มตรงสุรินทร์พลาซ่า ขนาดใหญ่ที่สุดมีเท่านี้ ไปกับต้อมซึ่งขับรถพี่หนุ่ย 900 บาท

สายตาน่าสงสาร

พี่หนุ่ยจับตัดขน อาบน้ำ กลิ่นลดลง สบายตัวขึ้น โดยเอากรงวางบนโต๊ะหิน เอาน้ำยาผสมน้ำสาด เอาน้ำสาดอีกที เพราะอยากออกไปนอกกรง จึงต้องขังไว้


หลังหักโค้งเห็นได้ชัด


ยาม่วงทาแผลหลายแห่ง


แผลที่ขาหลังแฉะน่ากังวล หมอสุกัญญาบอกว่าขาเสียแล้ว ถ้าปล่อยให้ลากขาไปเรื่อยๆ เนื้อจะหลุดถึงกระดูก ดูรูปแล้วเห็นกระดูกสีขาวจริงๆด้วย


อาบน้ำแล้วอารมณ์ดี เราสงสารจึงปล่อยให้มากินข้าวนอกกรง ปรากฏว่ากินเสร็จไม่ยอมเข้ากรง เห็นแชมป์เดินมาใกล้ ลากขาเหมือนหมาบิน เข้าไล่แชมป์ ต้องต้อนและเอาไม้มากั้น ดันก้น พูดดีๆด้วยว่าอันตรายให้เข้ากรงเถอะ ไม่รู้ว่ารู้เรื่องหรือเหนื่อยกันแน่ จึงยอมกระเถิบตัวเข้ากรง เล่นเอาเราเหนื่อย


ได้รับความเมตตาจากชาวคหกรรมศาสตร์ให้อยู่มุมทิศตะวันตกของอาคาร

12.10.2552, 06:30 น.ให้ข้าวเช้า 17:30น. ให้ข้าวเย็น ตอนนี้อยากออกมาก เครียด กัดกรงจนพลาสติกหลุดเห็นซี่เหล็กด้านซ้ายมือของรูป แต่พยายามช่วยตัวเอง ไม่ท้อ โดยขยับ กระเถิบตัว เวลากินข้าว เวลานอนจะนอนราบ กรงก็แคบ เหล็กที่นั่งอ่อนทำให้โค้ง นั่งกินข้าวลำบาก เหนื่อย ต้องหยุดเป็นพักๆ ทีแรกไม่เข้าใจเพราะเห็นสั่น นั่นคือเหนื่อยจากการกินข้าวที่นั่งไม่ถนัดเพราะขาหลังพิการนั่นเอง